Nëpër degë kujtimesh
Nëpër drunj
S’ka dhe aq rëndësi se ku
Si për shembull
Në oborr të shkollës
A në Gërmi
Frutor a jofrutor
Të egër a të butë qofshin
Kur kaloj pranë tyre
Përherë të parë a përsëri
Ndalem siç u ndala
Nga toka u shkëputa
U kapa në një degën e tij
Të drejtë horizontale
Pakëz krryle me ndonjë gungë
Më shpejt ma bëj një foto
I thashë vogëlushit
Se mezi po mbahem
E buzëqesh a mendohem si ai
Që nëpër qenie bluan dhe diç tjetër
Me më shumë se një kuptim
Ndërkohë seç zgjohet një kujtim
Duke hapur sytë e gojën si një fëmijë
Herët në një mëngjes të ndritshëm
Në një oborr të madh para një shtëpie
Shndërruar në shkollë në kohë
Kur ëndërronim për shporrje robërie
Se diku e disi duhej të mësonim
Ku pas një vrapi të vrullshëm
Kërcenim e fluturimthi kacavireshim
Për një dege që na joshte këndshëm
Katër-pesë shokë klase
Të niseshim drejt saj sërish e sërish
Ishim diku në tetëvjeçaren e fillores
Të paktën këto çaste ishin të mrekullueshme
Të bukura e të papërsëritshme
Kushedi se si lindën e se si nisën
